Pickleball در سال 1965 در ایالات متحده ایجاد شد و بنیانگذاران آن را "Pickleball" نامیدند. به دلیل هزینه کم، سهولت یادگیری و ارزش سرگرمی بالا، این ورزش به سرعت در سراسر جهان محبوبیت پیدا کرده است. افتتاحیه تورنمنت گرند اسلم پیکلبال در اوپن استرالیا 2025 نفوذ این ورزش را بیشتر کرد.
به عنوان یک ورزش رقابتی مبتنی بر تور، ابعاد استاندارد زمین پیکل بال تقریباً 13.41 متر × 6.10 متر است که برای مسابقات انفرادی و دونفره مناسب است. به جز خطوط، شبیه به زمین بدمینتون دو نفره است. ارتفاع خطوط کناری تقریباً 91.44 سانتی‌متر و ارتفاع خط مرکزی تقریباً 86.36 سانتی‌متر است. زمین دارای دو منطقه خدمات و یک منطقه غیر رگباری است.
راکت ترشی شبیه یک راکت{0}}پینگ پنگ بزرگ است. مجموع طول و عرض راکت نباید از 60.96 سانتی متر و طول راکت از 43.18 سانتی متر تجاوز کند. هیچ محدودیتی در ضخامت یا وزن راکت وجود ندارد. توپ با قطر تقریبی 74 میلی متر از پلاستیک سوراخ دار با سوراخ های گرد به طور مساوی بر روی سطح آن ساخته شده است. تعداد سوراخ ها بسته به سناریوی استفاده متفاوت است.
به دلیل سرعت و ریتم آهسته پرواز توپ، مبتدیان به راحتی می توانند آن را بردارند. Peakball دارای یک سیستم بازی جامع با فرمت‌ها و روش‌های امتیازدهی متنوع، از جمله سیستم‌های ۱۱ امتیازی، ۱۵ امتیازی و ۲۱ امتیازی در هر بازی است.
هنگام سرویس، شرکت کنندگان باید با ته راکت خود به توپ ضربه بزنند و توپ باید در زمین سرویس مورب حریف فرود بیاید تا مانند بدمینتون معتبر باشد. بعلاوه، قوانین خاص "دوبل پرش" و قوانین منطقه غیر{1} رگبار بازی را بسیار استراتژیک می کند و موقعیت، حرکت و زمان ضربه بازیکنان را آزمایش می کند.
پیک بال به حداقل تجهیزات نیاز دارد و جنبه اجتماعی قوی دارد. انتخاب محل برگزاری نیز نسبتاً انعطاف پذیر است. زمین‌های بدمینتون، زمین‌های تنیس، و حتی مسیرهای دویدن مصنوعی را می‌توان به زمین‌های پیک بال تبدیل کرد که محبوبیت این ورزش را در مدارس و جوامع تسریع کرده است.
